Belki de yeterince dinlemiyorsundur...

Köpekler konuşamaz. Ama dilsiz de değiller. Ve en çok havladıklarında, aslında en az duyulan olurlar.

Birçok insan havlamayı bir "sorun" olarak görür. Ben ise, her havlamanın arkasında bastırılmış bir ihtiyaç olduğunu düşünürüm.

Beklenmeyen bir misafir... Geciken bir yürüyüş... Uzun bir yalnızlık...

Ya da sadece, “Beni anla” diye yükselen içsel bir çığlık.

Bugüne kadar bana getirilen her “çok havlıyor” şikâyetinde ortak bir şey gördüm: Köpek susturulmaya çalışılmış, ama hiç dinlenmemiştir. Ve aslında, havlamayı kesmeyen bir köpek değil; anlatacak çok şeyi olan bir köpektir.

Köpek seni susturamaz. Ama sen onu susturursan, aranızdaki bağı da sessizleştirirsin. Bir davranışı değiştirmek istiyorsan, önce duyguyu anlamalısın.

Susturmak değil; keşfetmek, eşlik etmek, yön vermek…

Çözüm, sessizlikte değil; bağ kurmada saklıdır.

Koray ~ Köpek Davranışları Uzmanı